AŞKIN YAGMURLARI
Bir nefes vuslattayim
Bin nefes ayriliktayim
Bilmem ki
Her seferde
Neden bu kadar kederdeyim
Ah sevgili ah
Sana
Bir o kadar yakin
Bir o kadar da uzaktayim
Aşkin Mabedinde
Ask Ol’Anin kalbinde
Bir’likte
Raks ediyoruz
Sonsuz Simdide
Bir adim Sen
Bir adim Ben
Her seferde
Aşk Olmus Olanın
Gonlumuze dogmus
Husn-u Cemalinde
Islaniyorum
Siril sIklamim
Sonsuza kadar
Askin Yagmurlarinda
Bilirmisin
Hiç tükenmeyen sevgiyi
Hiç bıkmadan usanmadan karşılıksız sevmeyi
Bilirsin elbet
O küçük yüreğinle anlarsın
Evet yavrum
İşte ben
Böyle seviyorum seni
Bilirmisin
Yanımdaki yerini
Hayatın suya bağlılığı gibi
Havanın oksijeni gibi
Sen benim koklamaya doyamadığım çiçeğim
Öpmeye kıyamadığım KELEBEĞİMSİN
Bir YILDIZA BAKARKEN SÖYLENEN
Bir yıldıza bakarken söylenen
Hangi yalnızlıkları getirir ötelerden,
Uğultulu tepeler mi Bir akşam
Bırakmıştır rüzgara susuz kalan yolcunun
Yüreğinde büyüyen sapsarı çiçekleri
Bİr yıldıza baktığınızda,gözlerinden
Matemli bir ırmağın aktığını
Görebilir misiniz
Nice Hıçkırıklar büyütmüştür
Gece mavisine boyanan kirpikleri
Yıldız, Bir denizden ayrılmanın
Kaçıncı resmini saklar aynalarında
Belki bir nakkaş arar
Bir hattat
Bir ebruzen
Bir yıldız kim görür düşerken bir vadiye
Bir yıldızı kim anlar
YaLNIZLIĞIMDIR
Güvercin kanat çırpar bir rüya mahşerinden
TÜylerinden yerlere sızan yalnızlığımdır
Deniz en son resmini verir bna derinden
Arkasına şiirler yazan yalnızlığımdır
Yüzüme dalgın bakıp fırtınalar göğünden
Pencerelerde beni üzen yalnızlığımdır
Garipler beni sorar bir kış günü şehirden
Sokaklarda sessizce gezen yalnızlığımdır
Ayrılıklar beslenir içimde bir nehirden
ÇAkıllardan kanımı süzen yanlızlığımdır
Ekmeğime, suyuma hüzün katan zehirden
bazen kırılganlığım , bazen yalnızlığımdır.
GELMEYECEĞİM
Sözü katran gibi yoğunlaştırıp
Bir günahın ateşinde
ERimeye Bırakarak gün be gün
Bir elimde kırık bir gülfidanı
Bİr elimde utancından çatlayan
Mahrem hayallerimle
Gelmeyeceğim Sana
İstersen uçsuz bucaksız göklerinde hayatın
Turnaları,bulutları
Samanyolu çiçeklerini getir
Şimdi bir münzeviyim kendi kahrında susan
Kendi Toprağında kurup darağacını
İncitmemeliyim kiramen katibini
Geldiğimde bilmelisin ki zaman
Şirazesindedir ölümler kitabının
Sükuna ermiştir volkan ve deniz
Can kısmıştır dünya ışıklarını
Kan siperdedir
Bahar kokan bir titreyişse ferman
Ne ıstırap,ne titreyiş,ne duman
YiNE PARAMPARÇA SU BOZBULANIK
Mahküm adamların ürkek ve derinden
ihanet topluyorsun gözbebeklerinden
Kelimeler mühürdarısın;avuçlarına
Kan Damlıyor karayelin dilinden
Gözlerinden kervanı yürüyor yalnızlığın
Yalancı ırmaklara
Sen neden karartılmış göklerin
Kartallarıyla paylaşıyorsun ay ışığını
Neden öylesine sessiz
Bir bahar taşıyorsun ellerinde
Sen her gece şehrin mahzenlerinden
Övgüler bekliyorsun ıssız ve derinden.
Muhalif
Ben muhalif durdukça yürüyorum;ayaklarım
Aykırı çiçeklerin suyuyla yıkanmıştır
Beyaz bir rahleye kalbini bırakan
Son güneşi almak için şehrinden ayrılan
Bir yiğidin ardından minyatür bir gölgedeyim
Ben muhalif durdukça büyüyorum;dudaklarım
Yaralı bir makberin kanıyla yıkanmıştır.
Şimdi devirmeliyim uğursuz evinin
Lekeli saraylarda uyuyan heykelini
Şimdi hudutları ufuklar olan
Bir ülkeye dikmeliyim ruhumu
Ben muhalif durdukça ölüyorum;ki ölüm
Sevdalı gözlerimin nuruyla yakınmıştır
bulunmaz en güzel şiirler güzel aşk şiirleri anlamlı şiirleri bulabileceğiniz yerdesiniz ayrıca sizin için benzersiz bulunmaz şiirleri yayınlamaya çalışıyoruz.
|
Yorumlar